چته حالا

نمیدونم چی شده تو یکی دو ماه اخیر یهو حجم زیادی از موهام داره سفید میشه و هر دفعه تو آینه به خودم نگاه میکنم یه جوری میشم و آهنگای مختلف میاد تو ذهنم مثل موی سپید و توی آینه دیدم آهی بلند از ته دل کشیدم... یا هرگز نمیشد باورم این برف پیری بر سرم سنگین نشیند چنین.... یا آهنگ ای دنیا دنیا دنیا چه کردی با عمر ما .... یا مثل باد سرد پاییز غم لعنتی به من زد ... یا تو نیمه راه زندگی دل من پرخونه...

سلیقه آهنگیمم به شدت عوض شده دلکش و هایده و بنان و مرضیه و .... اصلا با آهنگای امروزی ارتباط نمیگیرم البته قبلا هم اینارو دوست داشتم ولی الان به شکل عجیبی فقط اینارو دوست دارم ... حالم فکر کنم اصلا خوب نیست .... هیچیم نیستا ولی همه چیمم هست نمیدونم چطوری بگم انگار توی حبابم که هر لحظه ممکنه بترکه... انگار توی ارتفاع ۱۰۰۰۰ متری وسط پل معلق پوسیده راه میرم و دارم میبینم که هر قدم یکی از نخاش داره پاره میشه... خلاصه که خوب نیستم و خوبم ...

آمارگیر وبلاگ